Marilyn Manson & Neil Strauss - Trudna droga z piekła | Narkotyki, przemoc, seks i brud - czyli piekło według Marilyna Mansona

Marilyn Manson, Neil Strauss, Trudna droga z piekła, Recenzja, Marzenie Literackie

Kontrowersyjny i szokujący. Człowiek o wielu twarzach, który zachwyca i jednocześnie odpycha swoją dziwacznością. Artysta obsceniczny, perwersyjny i niereformowalny: nic co złe nie jest i nigdy nie było mu obce. Człowiek, którego znienawidziła połowa ludzi, co paradoksalnie zagwarantowało mu prawdziwy sukces na ogromną skalę światową, na zawsze zapisując go w historii heavy metalu jako status żywej legendy. 
Satanista, onanista, gwałciciel, homoseksualista, narkoman, szowinista, masochista - to tylko kilka z wielu tytułów jakie zdążył otrzymać Marilyn Manson od osób burzliwie śledzących jego karierę.


Książkę tę dedykuję Barb i Hugh Warnerom. Może Bóg wybaczy im, że wydali mnie na ten świat”




Autobiografia Briana Warnera bardziej znanego pod pseudonimem Marilyn Manson.
W „Trudnej drodze z piekła” Manson opisuje swą metamorfozę z wystraszonego ucznia chrześcijańskiej szkoły w najbardziej uwielbianą i zarazem wzbudzającą największy strach osobistość w Ameryce. Dziadek transwestyta, sąsiad homoseksualista, oszukańczy kaznodzieja i nauczyciel poszukujący szatańskiego przesłania w utworach rockowych, to tylko niektóre z postaci zamieszkujących krainę jego niezwykłego dzieciństwa. 



Chyba nie znam osoby, która nie znałaby Marilyna Mansona i jego nadzwyczaj specyficznej twórczości. 
Zresztą nie ma co się dziwić, Manson należy do tej nielicznej grupy osób, którą albo mocno się kocha, albo z całego serca się nienawidzi, bowiem wywołuje on w ludziach przeróżne emocje począwszy od odrazy, kończąc na niewyobrażalnym zachwycie jego osobą. 
Jednym słowem jesteśmy dla niego pewnego rodzaju zabawkami, które próbuje odnowić i wzbudzić w nich głęboko pochowane emocje, żeby sprawdzić, dokąd skrajne uczucia są w stanie zaprowadzić człowieka. To taka gra, w którą nieświadomie zostajemy wciągnięci. 
I muszę przyznać, że cholernie dobrze mu ona wychodzi. 
Trudna droga z piekła w doskonały sposób pozwala wejść w umysł Briana Warnera i poznać jego prawdziwe, wrażliwe wnętrze, co dla niektórych może wydać się nad wyraz absurdalnym stwierdzeniem. 
Ta książka to przepustka do poznania prawdy o jego osobie, do poznania prawdy o jego twórczości i celu do jakiego stale dąży król kontrowersji. 
Biografia dzieli się na trzy części: 

Część pierwsza: kiedy byłem robakiem - w której poznajemy mroczne sekrety dzieciństwa artysty. 
Część druga: deformacja - w której ukazany jest okres dojrzewania Mansona. 
Część trzecia: jak zdobyłem skrzydła - w której autor opisuje swoją drogę na szczyt do kariery. 
Warto również zwrócić uwagę na ciekawą oprawę graficzną samego dzieła. Muszę przyznać, że jest dość nietypowa jak na autobiografię:


Marilyn Manson, Neil Strauss, Trudna droga z piekła. Recenzja, Marzenie Literackie

Oprócz tego podczas czytania lektury znajdziemy w dziele mnóstwo ilustracji części ciała ludzkiego. Efekt był całkiem niezły, jednak do tej pory zastanawiam się nad sensem umieszczania rysunków w rozdziałach i nad samą istotą ich przesłania, bo muszę przyznać, że kompletnie tego nie zrozumiałam.


Byłem wtedy chudym, piegowatym trzynastolatkiem, obciętym na pazia dzięki mojej mamie (...)”


Zdjęcia z książki


Manson pisze zrozumiałym, lecz niezbyt przesadnie trudnym językiem. Całą biografię czyta się naprawdę szybko i lekko. Oczywiście będzie ona lekką lekturą dla osób, które są w stanie tolerować momentami ordynarne i wulgarne słownictwo, ponieważ w książce występuje ono w większych ilościach. Odradziłabym ją również osobom nie lubującym się w niereformowalnym i perwersyjnym zachowaniu. Fani będą wiedzieć co mam konkretnie na myśli.
Podzielenie książki na trzy etapy było zdecydowanie trafionym pomysłem, choć nie ukrywam, że najlepiej czytało mi się okres dzieciństwa artysty. 
Przede wszystkim żałuję, że nie mam więcej zdjęć z udziałem książki, ponieważ czytałam ją w formie PDF (czego wręcz nie znoszę, książka to książka, powinna być na papierze), ale śmiało mogę stwierdzić, że wywarła na mnie takie wrażenie, że pójdę ją kupić i nieważne, że jest droga. Po prostu muszę ją mieć.
Na pewno wadą jest to, że jest zbyt krótka, ale też zabrakło mi w niej większej ilości interpretacji i sensu utworów. Szkoda, że Manson nie pokusił się o większą część.
Niektóre momenty z tras koncertowych mogły zostać pominięte i nie mam na myśli tutaj szokującego zachowania, w pewnym momencie poczułam, że czytam w kółko to samo. 
Myślę, że opisanie takich zdarzeń raz czy dwa by wystarczył.
Gdybym miała określić tę książkę jednym przymiotnikiem, byłby to przymiotnik: chora. Nie ma co tu dużo mówić, książka jest specyficzna, co absolutnie mi nie przeszkadza, bo uwielbiam takie. Rozróżniam dwa rodzaje „chorej” książki: taka, która wywiera na mnie ogromne wrażenie, bo z jakiegoś powodu podoba się na wyłączność, ale już reszcie niekoniecznie i taka, która jest „chora”, bo nie widać sensu, a w dodatku nie da się jej przeczytać. W tym przypadku zaliczyłabym to do kategorii pierwszej. 




Dla fanów artysty, dla osób chcących lepiej poznać naturę Mansona, dla dorosłych.





+ Ciekawa oprawa graficzna;
+ Dość sporo fotografii;
+ Bardzo wiele informacji o artyście.

- Zbyt mało interpretacji utworów.




Wiele osób pyta mnie, dlaczego słucham Mansona. Większość ludzi z mojego otoczenia nazywa go właśnie w ten sposób w jaki opisałam to we wstępie. Odpowiedź jest prosta: mimo jego skandalicznego zachowania i tego, jaki jest zawsze potrafiłam dostrzec w nim coś więcej niż tylko perwersja, czy wulgaryzmy w tekstach. Zawsze potrafiłam odnaleźć głębszy sens w utworach, które bardzo do mnie przemawiają. Zawsze byłam tego zdania, że mimo tego wszystkiego Marilyn Manson to bardzo inteligentny człowiek, a sięgając po jego autobiografię, utwierdziłam się tylko w tym przekonaniu jeszcze bardziej. Najprościej dostrzec to w sposób w jaki się wypowiada, bo oprócz ordynarnego słownictwa biografia zawiera również mnóstwo życiowych i naprawdę mądrych cytatów.
Książkę oceniam bardzo dobrze. To obowiązkowa pozycja dla każdego fana. A na koniec garść cytatów:




Miłość i nienawiść są pokrewnymi uczuciami, a poza tym łatwiej jest znienawidzić kogoś, na kim ci zależało, niż tego, kto był ci obojętny”

„Wierzę w sny. Wierzę, że każdej nocy śni nam się to, co było, będzie i może być. Wierzę, że to co się dzieje we śnie jest nie mniej ważne i nie mniej prawdziwe niż to, co wydarza się na jawie. Uważam, że sny są dla ludzkości substytutem podróży w czasie”

„Tyle razy widziałem we śnie moją śmierć, że nauczyłem się cenić życie. Widziałem też we śnie moje życie, co pozwoliło mi bardziej docenić śmierć”



Ogólna liczba stron: 283
Rodzaj literacki: autobiografia/biografia/pamiętnik
Tytuł oryginału: Long Hard Road Out Of Hell
Wydawnictwo: Kagra
Cena okładkowa: 49,99
Data wydania: 14.09.2012
Ocena książki: 8,0/10,0




Copyright © 2016 Marzenie Literackie , Blogger